Wat is er mis met oordelen?

Als coach en adviseur heb ik nogal eens te maken met mensen die veel oordelen. Dat is niet gek, want 99,9% van de mensen oordeelt heel erg vaak. Over anderen en over zichzelf. Helaas kan ik niet ontkennen dat ik het zelf ook doe, vooral als ik even niet goed oplet.

“Maar wat is er mis met oordelen? Het is toch juist nodig om te oordelen?”

Die vraag komt bijna altijd naar voren bij dit onderwerp. Het grote probleem van oordelen is dat ze iets of iemand “framen”. Ze zetten een zaak of een persoon in een bepaald hoekje, plakken er een etiket op, waar die zaak of persoon vervolgens niet meer van af komt.

Vooral voor personen kan het enorm beperkend zijn en tot grote problemen leiden. Een simpel voorbeeld: Een vrouw, net begonnen aan een nieuwe baan, is de eerste drie dagen gelijk te laat op haar werk gekomen.

De eerste dag kwam de bus keurig op tijd bij haar halte maar reed er domweg voorbij. De volgende bus was twintig minuten later. Ze kwam daardoor een kwartier te laat op haar werk.

De tweede dag was ze er enorm op gebrand om op tijd te komen. Ze zette haar wekker een uur te vroeg zodat ze twee bussen eerder naar haar werk kon. Helaas… Vanwege de spanning kwam ze maar moeilijk in slaap. Toen de wekker ging, sliep ze eigelijk nog maar net. Ze had dus bijna de hele nacht wakker gelegen. Ze hoorde de wekker, maar werd niet wakker. Ja,in haar droom. In haar droom ging ze keurig met de bus en was ze op tijd op haar werk.

De derde dag moest het goed gaan, want dit kon echt niet langer doorgaan zo. Ze sliep goed, werd op tijd wakker van de wekker. Onderweg naar de bushalte ging haar telefoon. Haar negentigjarige, alleenstaande moeder was onwel geworden en lag in het ziekenhuis.

De heldin van ons verhaal stond nu voor een wel heel moeilijke keuze:

  1. Direct naar het ziekenhuis gaan en onderweg naar het werk bellen
  2. Direct naar het werk gaan en daar uitleggen dat ze naar het ziekenhuis moest

Uiteraard koos ze voor optie 1. Haar moeder was haar meer waard dan wat dan ook in de wereld. Het probleem was nu echter, dat haar collega’s en leidinggevende haar bepaald niet als een betrouwbare collega meer zagen. Ze was immers drie dagen achter elkaar te laat op het werk gekomen. En nog wel de eerste drie dagen!

Diezelfde middag kwam haar leidinggevende naar haar toe, hadden ze een kort en formeel gesprek en kon ze op zoek naar een andere baan.

Dat is dus het probleem met oordelen. Lang voordat we helemaal begrijpen wat er aan de hand is, zijn we al geneigd om een oordeel te vellen over iemands eigenschappen. We zeggen: Deze persoon is onbetrouwbaar. Deze persoon verzint smoesjes. Deze persoon is niet punctueel. Deze persoon is niet loyaal. Deze persoon past niet in ons bedrijf.

Maar is dat echt waar?

Hoe vaak oordeel jij over iemand zonder dat je zeker weet of het echt waar is wat je denkt?

Hoe vaak oordeel je over jezelf terwijl je weet dat je eigenlijk een goed mens bent?

Wil je leren om vaker niet te oordelen, en zo te communiceren dat je het niet meer nodig hebt om te oordelen? Meld je dan aan voor de training Conflictvrij Communiceren.

Ik zie er naar uit met je te mogen werken!

Heb een mooie dag,

Arnoud

P.S.

´╗┐Voor snelle beslissers mag ik een mooie korting aanbieden!